Japonia samurajów, katana, Tachi, miecz. Samurai sword, Nihonto

WPROWADZENIE

" Gunki Monogatari (軍記物語 , Kronika wojenna ) – gatunek japońskiej literatury, tworzony głównie w okresach Kamakura i Muromachi , skupiający się na wojnach i konfliktach, zwłaszcza wojnach domowych toczących się w latach 1156–1568. Przykładami tego gatunku są Hogen Monogatari i Heiji Monogatari . Najbardziej znanym Gunki Monogatari jest Heike Monogatari.

W przeciwieństwie do ich odpowiedników z okresu Heian, takich jak Genji Monogatari , wiele średniowiecznych opowieści o wojownikach nie ma konkretnych autorów i zazwyczaj były tworzone przez wiele osób. Autorzy nie pisali historii od początku do końca, lecz wielokrotnie je edytowali i przepisywali [... ] "

[ Wikipedia ]

W syntetycznym przedstawieniu tę formę opowieści, z pewnością nie historycznej relacji, można opisać w następujący sposób :

Kroniki Gunki, a właściwie Gunki Monogatari - Opowieści wojenne, to fundamentalny gatunek tradycyjnej literatury japońskiej, który narodził się na przełomie okresów Heian i Kamakura. Są to utwory z pogranicza epiki historycznej, kronik oraz literatury pięknej, które opisują krwawe konflikty wewnętrzne walk o władzę, oraz narodziny i dominację klasy samurajów.

Najważniejsze cechy gatunku :

Prawda historyczna połączona z fikcją : Opisywani bohaterowie, oraz bitwy są autentycznymi postaciami i wydarzeniami, ale autorzy swobodnie fabularyzowali dialogi, detale pojedynków, oraz motywacje przywoływanych uczestników opowieści.
Wpływ buddyzmu i Zasada nietrwałości : Dzieła te są głęboko zakorzenione w filozofii buddyjskiej. Ukazują, że potęga, bogactwo i chwała są ulotne, a potężne rody ostatecznie upadają pod wpływem złej karmy.
Budowa etosu samurajów: To właśnie w Gunki Monogatari po raz pierwszy skodyfikowano ideały, które później złożyły się na kodeks Bushido : bezwzględną lojalność wobec pana, honor, gotowość do poświęcenia życia, oraz rytualne samobójstwo Seppuku.
Ustna tradycja - Biwa hoshi : Choć większość z tych opowieści funkcjonowała na początku jako pisane księgi, z czasem zaczęły być przekazywane w formie śpiewanej i recytowanej przez niewidomych mnichów Biwa Hoshi, którzy wędrowali po kraju, grając na lutniach Biwa.

Najważniejsze dzieła Gunki-Monogatari :

Heike Monogatari - Opowieść o Heike : najsłynniejszy epos japoński opisujący wojnę Gempei 1180–1185, pomiędzy rodami Taira (Heike) i Minamoto (Genji).
Hogen Monogatari i Heiji Monogatari – kroniki wcześniejszych konfliktów między frakcjami arystokracji dworskiej końca Heian, powstania Hogen 1156 i Heiji 1159-1160.
Jokyu Monogatari – kronika wojny ery Jokyu 1221, pierwszego wielkiego starcia zbrojnego pomiędzy Dworem cesarza Go-Toby, a szogunatem Kamakura klanu Hojo.
Taiheiki - Kroniki Wielkiego Pokoju – opowieść z XIV wieku opisująca walki między Dworem Północnym i Południowym.

Niniejsze opracowanie zawiera wybrane fragmenty trzech kronik Gunki opisujących konflikty Hogen i Heiji, oraz wojnę Jokyu w której cesarz Go-Toba podjął nieudaną próbę obalenia władzy szogunatu Kamakura.

W opracowywaniu tym oparłem się na "The Dawn of The Warrior Age, War Tales from Medieval Japan" ( Świt Epoki Wojowników. Opowieści wojenne ze średniowiecznej Japonii ), książce profesora Royall Tylera zawierającej przekłady trzech kronik wojennych Gunko z czasów Hogen, Heiji i wojny Jokyu. Pozycja została wydana przez Columbia University Press New York Chichester, West Sussex, dostępna jest pod adresem :

OceanofPDF.com

Z przedmowy do " The Dawn of The Warrior Age, War Tales from Medieval Japan " :

Świt epoki wojowników

W 1156 roku realna władza w Japonii zaczęła wymykać się z rąk dworu cesarskiego w Kyoto. Ustanowienie szogunatu Kamakura w 1192 roku przypieczętowało tę zmianę, a zwycięstwo szogunatu w 1221 roku nad próbą obalenia go przez dwór cesarski nie pozostawiło już żadnych wątpliwości co do ostatecznego wyniku. Utwory zawarte w niniejszej książce ukazują początkowe i końcowe etapy tego procesu. „Opowieść o latach Hogen” (*Hogen monogatari*; dalej *Hogen*) opisuje podjętą w 1156 roku przez zdetronizowanego cesarza próbę odzyskania tronu, co wywołało w stolicy przemoc, jakiej nie znano tam od czasu założenia miasta w 794 roku. „Opowieść o latach Heiji” (*Heiji Monogatari*; dalej *Heiji*) przedstawia równie zażarty konflikt z 1159 roku, również w stolicy, między rywalizującymi frakcjami dworskimi. Z kolei „Relacja o latach Jokyu” (*Jokyuki*) dokumentuje zwycięstwo Kamakury nad dworem w 1221 roku. Słynna „Opowieść o rodzie Taira” (*Heike Monogatari*; dalej *Heike*) sytuuje się chronologicznie pomiędzy pierwszymi dwoma, a ostatnim z wymienionych utworów. Średniowieczny uczony i literat Jien (1155–1225) napisał w swoim dziele historycznym *Gukanshō* (ukończonym w 1219 roku), że konflikt z okresu Hogen zapoczątkował *Musa no Yo*, czyli „Epokę Wojowników”.

[ Royall Tyler, Intoduction, fragmenty ]

Hogen, Heiji, Jokyu

Gunki Monogatari

Opowieści Wojenne